کاهش اشتها و بي اشتهايي در کودکان بالاي يکسال

 

مدت زماني که کودک شما به بي اشتهايي مبتلا شده چقدر است  ؟

* کمتر از يک هفته :

در اينصورت بررسي مي کنيم که آيا کودک تب۳۸ به بالا دارد يا نه ؟ در صورت تب بايد اقدامات لازم در پائين آوردن تب انجام شود و در صورتي که کودک تب ندارد موارد ديگر را در کودک بررسي کنيد :

۱ - گلودرد : بايد جهت برطرف کردن آن به پزشک مراجعه کرد .

۲ - وجود دانه هاي جوش مانند روي سطح بدن : به پزشک مراجعه شود .

۳ - هيچکدام : در اينصورت ممکن است عواملي مثل خوردن مواد غذائي در بين وعده هاي غذا توسط کودک و يا کم شدن فعاليت جسماني او نسبت به گذشته که هر دو عامل نياز او به انرژي را کاهش می دهد و بنابراين مادامي که کودک شما خوب و شاداب به نظر ميرسد و بيماري ندارد جاي هيچگونه نگراني نيست .

۴ - رشد وزن او طبيعي نيست : بايد بررسي کرد که کدام يک از نشانه هاي زير در کودک وجود دارد :

غدد متورم در گردن : ممکن است منونوکلئوز عفوني داشته باشد .

مدفوع کم رنگ و ادرار پر رنگ : احتمال هپاتيت ويروسي وجود داشته باشد .

هيچکدام : در اينصورت به جستجوي يافتن علائم ديگر در کودک مي پردازيم :

تکرر ادرار

در هنگام خواب رختخوابش را خيس مي کند :

* نکته : در هر دو مورد بالا احتمال وجود عفونت مجاري ادراري وجود دارد .

هيچکدام : دراينصورت عوامل زيادي مي تواند باعث بي اشتهائي و کاهش موقتي آن در کودک شوند . از جمله کاهش فعاليت کودک و يا خوردن مواد غذائي در بين وعده هاي غذائي .

 

* بيش از يک هفته ( مدت زمان بي اشتهائي کودک )

در اينصورت بايد بررسي کرد که آيا رشد وزن کودک طبيعي است که به نمودارهاي رشد مراجعه مي کنيم . اگر رشد وزن کودک طبيعي نبود مانند مورد قبل عمل مي کنيم . ( يافتن نشانه هاي بيماري مثل غدد متورم گردن ، مدفوع کم رنگ و ادرار پررنگ و يا هيچکدام از موارد )

و در صورتي که رشد وزن طبيعي باشد همان احتمال هميشگي ( يعني خوردن مواد غذائي بين وعده ها و يا کاهش فعاليت کودک)  مطرح مي شود  .

 

* تحريک اشتهاي کودک

کمکهاي مؤثر

کودکي که به تازگي دچار بي اشتهايي شده است ، نيازمند تشويق از جانب شماست .

اگر کاهش اشتها به دليل وجود بيماري خاصي است به کودک خود اصرار نورزيد . اصولاً کودک بيمار فقط ميل به نوشيدن مايعات دارد . شير و ماست ، گلو درد را تسکين ميدهد و نيز مقداري مواد مغذي هم به کودک مي رساند .

اگر کودکاتان خيلي کوچک است شما مي توانيد غذاخوردن را با بازي و خنده همراه کنيد مثلاً با درست کردن مواد غذايي به صورت اسباب بازي و يا اشکال مختلف انسان و يا حيوانات و ...

انتظار نداشته باشيد که کودکتان در وعده هاي غذايي مانند شما غذا بخورد . پنج يا شش وعده غذاي کوچک براي دستگاه نارس گوارشي کودک و نيز فعاليت متابوليکي وي بسيار مناسب تر خواهد بود .

سعي کنيد کودکتان از هر گروه مواد غذايي بخورد . در واقع با يک برنامه منظم وخاص هيچ گروه از مواد غذايي را حذف نکنيد ، زيرا هر گروه از مواد غذايي در تغذيه کودک نقش خاص خود را دارد .

شما مي توانيد يک بچه ايرادگير و بهانه جو را با متنوع ساختن غذا ، به غذاخوردن تشويق نماييد.

http://www.irib.ir/health/

 

  
نویسنده : مريم ميلانی ; ساعت ۱۱:٠٩ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢۱ امرداد ،۱۳۸٢

هموروئيد ( بواسير )

درباره  يک درد پنهان  هموروئيد ( بواسير ) و درمان آن

علل بروز هموروئيد

هموروئيد که بيماري بسيار شايعی است ( تا ۵۰ سالگي دست کم ۵۰ درصد مردم آن را تجربه کرده اند ) علت هاي متعددي دارد . فشار ناشي از حاملگي و زاميان عمده ترين دليل بروز هموروئيد  در زنان جوان است . يبوست ، به خصوص يبوست شديد و طولاني که با زور زدن هنگام دفع همراه است ، اسهال ، مصرف مداوم ، و زياد ملين ها ، حالات ايستادن و نشستن هاي طولاني و  تغذيه ناکافي با مواد فيبري ، عدم تحرک کافي که منجر به کاهش قدرت عضلاني عضلات ناحيه ي لگن مي شود و عوامل زمينه اي يا ژنتيکي از علل ايجاد هموروئيد  هستند .

مشخص گرديده است که در افراد مبتلا به هموروئيد  داخلي فشار داخلي ناحيه مقعد در حال استراحت بيش از ميزان طبيعي بوده و همراه با امواج غيرطبيعي است ..

انواع هموروئيد 

هموروئيد  بر اساس محل قرارگيري ، به سه نوع داخلي ، خارجي و داخلي - خارجي تقسيم مي گردد:

هموروئيد  داخلي : بالاي « خط آنورکتال » قرار دارد . گشاد شدن و پرخوني عروق اين شبکه نهايتاً مي تواند به تشکيل لخته ، تورم و زخم در ديواره ي عروق و خونريزي منجر شود .

هموروئيد داخلي را همچنين در درجه بندي چهارتايي ، درجه ي چهار نيز اطلاق مي نمايند . هموروئيد  درجه يک وضعيتي است که به کانال آنال محدود مي گردد . درجه ي دو مي تواند به کانال آنال نزول کند ولي به تدريج به سر جاي خود برميگردد .

هموروئيد درجه سه با دست به داخل آنال بر ميگردد . هموروئيد درجه چهار دچار پرولاپس شده يعني از محل خودافتادگي پيدا کرده و به داخل برنمي گردد .

هموروئيد  خارجي :

هموروئيد خارجي به تورم پوست و عروق خوني اطراف مقعد اطلاق مي گردد . در اين حالت چنانچه لخته خوني در اين ناحيه ايجاد شده باشد که بسيار دردناک نيز هست  ، نوع ترومبوزه را ايجاد مي کند . هموروئيد خارجي از داخل توسط بافت پوستي پوشيده شده است . چنانچه اين « پوست » توسط وضعيت ترومبوزه ( تجمع لخته خوني ) کشيده شود ، درد شديد و ناگهاني ايجاد مي کند .

هموروئيد  داخلي - خارجي : گاهي هر دو نوع داخلي و خارجي با هم بروزمي کنند که آن را نوع مختلط نيز مي نامند

علائم

علائم معمول عبارتند از :

احساس ناراحتي به خصوص هنگام دفع ، خارش که همواره انعکاسي از يک التهاب متوسط است ، درد مشخص يا درد مبهم ، سوزش به شکل خون روشن ، قبل ، بعد و يا هنگام دفع مدفوع ، خونريزي مزمن از هموروئيد داخلي گاهي مي تواند آن قدر شديد باشد که باعث کمبود آهن در بدن شود . بيرون زدگي در نوع هموروئيد  خارجي که در واقع بيرون افتادگي بافت رکتال از کانال مقعد بوده و در اندازه هاي متفاوت رخ مي دهد . معمولاً بعد از دفع و ايستادن هاي طولاني يا ساير فشارها به اين ناحيه اتفاق مي افتد .

از آنجائيکه علائم هموروئيد  مشابه علائم برخي بيماري هاي جدي ناحيه تحتاني دستگاه گوارش و کولون است ، توصيه مي شود در موارد زير از خوددرماني پرهيز و هر چه سريعتر به پزشک مراجعه گردد :

خونريزي قابل توجه

§          وجود خون تيره در مدفوع

§          هر نوع تغيير در عادات دفع

§          درد شکمي و احساس پري در ناحيه شکم

§          کاهش وزن

§          تهوع و استفراغ مکرر

§          خروج موکوس ( حالت بلغمي

برخي داروها ممکن است علامت هاي هموروئيد را تشديد کنند . به طور مثال داروهاي ضدانعقاد ، آسپرين ، مسکن و ضدالتهاب هايي مانند  ايبوپروفن ( Ibuprofen ) ، داروهاي ضد اسيد حاوي املاح آلومينيوم مثل قرص يا شربت « آلومينيوم ام جي » و مسکن هايي که کدئين دارند مي توانند باعث تشديد يبوست شوند .

درمان

درمان مشتمل بر انواع غيردارويي و دارويي است

درمان غيردارويي

 

شستشوي کامل ناحيه مقعد بعد از هر اجابت مزاج که خوشبختانه ريشه در آداب روزانه ما دارد و عمل بسيار مفيدي است ، جزو اولين توصيه ها به اين بيماران در کشورهايي است که اين عادت مناسب را ندارند . کمپرس با آب گرم يکي از مؤثرترين روش ها براي بهبود و تسکين علائم است . بدين ترتيب که روزانه ۳ تا ۴ بار به خصوص بعد از هر اجابت مزاج به مدت ۱۵ دقيقه در آب گرم با دماي حدود ۴۵ درجه سانتي گراد بنشينند . براي اين کار مي توان از يک لگن پلاستيکي که به خوبي و کاملاً تميز شده باشد ، استفاده کرد ، استفاده از توالت ايراني در اين موارد به هيچ وجه توصيه نمي شود زيرا با فشاري که وارد مي کند حالت بيرون افتادگي و ساير علائم را تشديد مي نمايد بنابراين اگر در منزل توالت فرنگي موجود نيست مي توان از انواع صندلي هايي که به مدل توالت فرنگي تعبيه شده اند ، استفاده نمود . يکي از مهم ترين اقدامات درماني ، پيشگيري از يبوست و به وجود آمدن مدفوع ساخت است که از عوامل عمده ي ايجاد هموروئيد به شمار مير ود . براي اينکار استفاده از ميزان کافي مواد غذايي حاوي فيبر ، انواع سبزي و ميوه به خصوص ميوه هاي ملين مانند گلابي ، آلو ، انجير و ... نان سبوس دار و نوشيدن مايعات و به خصوص آب کافي در روز ( حدود ۸ ليوان )‌توصيه مي شود . از آنجاييکه عدم تحرک کافي نيز جزو عوامل ايجاد کننده ي زمينه اي به شمار مي رود گنجاندن نوعي فعاليت بدني مانند پياده روي يا ساير ورزشه هاي ملايم در برنامه ي روزانه پيشنهاد مي شود . در موارد تشديد علائم ، استراحت در حالت دراز کش به طوري که ناحيه پايين کمر بالاتر قرار بگيرد و پرهيز از ايستادن و نشستن طولاني کمک کننده است . نکته ي قبل تأکيد اين است که اقدامات پيشگيرانه ذکر شده بايد همواره و به طور مستمر اجرا شود يعني دايماً بايد از يبوست پيشگيري و مدفوع را نرم نگه داشته و از حالات عمودي پرفشار ( ايستادن و نشستن طولاني ) پرهيز نمود .

هموروئيدهايي که افتادگي و اتساع زيادي پيدا کرده اند ، معمولاً با جراحي درمان مي شوند بدين ترتيب که طي عمل هموروئيدکتومي (  Hemorrhoidectomy ) ناحيه ي آسيب ديده برداشته مي شود . روش هاي غيرجراحي شامل اين مواردند :

بستن هموروئيد با باند الاستيک ( جزو موفق ترين روش هاست ) . لازم به ذکر است که  در اين مورد بايد مراقب عفونت احتمالي بود .

براي هموروئيدهاي داخلي که مرتب خونريزي و افتادگي پيدا مي کنند ، يکي از مناسب ترين راه ها تزريق يک ماده ي اسکلروزان ( سفت کننده ) به زير مخاط آن ناحيه است .

روش نسبتاً جديدتر و بسيار نويدبخش ، فوتوکواگولاسيون ( photocoagulation  ) است . در اين روش در صورتي که هموروئيد همراه با لخته شدن خون در ناحيه باشد با استفاده از بي حسي موضعي لخته را جدا مي سازند .

درمانهاي دارويي

مواد دارويي که براي درمان و تخفيف و تسکين علائم هموروئيد به کار مي روند شامل : بي حس کننده هاي موضعي ، تنگ کننده هاي عروقي ، مواد قابض ، ضد عفوني کننده ها ، مواد محافظت کننده ، مسکن ها ، ضد خارش ها و ضدالتهاب ( عمدتاً‌ کورتن ها ) هستند .

بيشتر ترکيبات فوق الذکر جزو داروهاي بدون نسخه يا OTC به شمار مي روند . در بيشتر کشورهاي اروپائي انواع متعددي از محصولات فوق در دسترس است . اخيراً برخي مواد گياهي نيز در فرمول اين داروها به کار مي رود . مصرف بي حس کننده هاي موضعي بايد محدود به ناحيه مقعد و يا قسمت پاييني کانال آنال باشد زيرا در اين نواحي بيشترين اعصاب حسي وجود دارند که اثر گذاري بر روي آنها مي تواند به تسکين درد و سوزش و خارش منجر شود . همچنين بي حس کننده ها مي توانند به راحتي از مخاط رکتال جذب شده و عوارض ناخواسته ي سمي ايجاد کنند در حالي پوست نواحي ذکر شده چنين جذبي ندارد .

تنگ کننده هاي عروقي با منقبض کردن رگ ها ،‌به تدريج باعث کاهش تورم ، احساس ناراحتي ، خارش و التهاب مي شوند ولي به دليل احتمال بروز عوارض جانبي ناخواسته ، حتي از طريق استفاده  جلدي در بيماريهايي مانند فشار خون بالا ، ديابت ، پرکاري تيروئيد ، بزرگي پروستات و بيماران مصرف کننده برخي داروهاي اعصاب ( مانند ضدافسردگي ها ) مصرف محدودتري دارند . مواد محافظت کننده ، مانند لانولين ، روغن معدني ، وازلين و ... با ايجاد يک لايه ي پوششي از تحريک و خشکي ناحيه ي آسيب ديده پيشگيري مي کنند . در حالي که مواد قابض ، مانند اکسيد دوزنگ و کالامين ، با منعقد کردن پروتئين سلول پوست در نتيجه محافظت لايه ي بافت زيرين و کاهش حجم سلول و خشک کردن ناحيه احساس تحريک و سوزش و خارش را تسکين مي دهند .

از آنجائي که اصولاً در مدفوع ميکروارگانيسم هاي فراواني موجود است ، مواد ضدعفوني کننده که به طور عمده از رشد ميکروب ها جلوگيري مي کنند فقط در برخي محصولات ضد هموروئيدي به کار مي روند زيرا هنوز در مورد اينکه چقدر مي توانند مؤثر باشند ، اختلاف نظر وجوددارد .

  
نویسنده : مريم ميلانی ; ساعت ۱٠:۳٩ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٩ امرداد ،۱۳۸٢

کودکان خشونت را از والدين می آموزند

محققان دريافته اند که کودکانی که شاهد خشونت و بدرفتاری ميان اعضای خانواده هستند، احتمالا در بزرگسالی دست به خشونت می زنند.

همچنين احتمال گرايش به خشونت و احتمال بروز ناهنجاری های رفتاری در بزرگسالانی که در دوره کودکی مورد بدرفتاری و سوء استفاده قرار گرفته اند بيشتر است.

افراط در تنبيه کودک نيز عامل ديگری است که به اين ناهنجاری ها دامن می زند.

محققان آمريکايی از دانشکده پزشکی و جراحی دانشگاه کلمبيا و موسسه روانشناسی ايالت نيويورک برای انجام اين مطالعه زندگی 540 کودک را پس از 1975 برای 20 سال دنبال کردند.

در سال های 1983، 1985 تا 1986 و همچنين در سال های 1991 تا 1993 با اين کودکان و مادران آنها مصاحبه شد.

سپس با ارسال پرسشنامه ای در سال 1999 از آنها درخواست شد تحولات اخير زندگی خود را، از جمله سوابق کاری، سوابق پرخاشگری و سوابق هرگونه رابطه، از جمله روابط همراه با خشونت را شرح دهند.

عادات ماندگار

محققان می گويند که در نتيجه اين پژوهش دريافتند اگر کسی در کودکی مورد ضرب و شتم والدين قرار گيرد، احتمال آنکه در بزرگسالی خشونت را راه حل مشکلات بداند در او افزايش می يابد.

اما معلوم شد که مشاهده رفتار خشن ميان پدر و مادر مهم ترين عامل گرايش افراد در بزرگسالی به اعمال خشونت عليه همسر است.

هم در زنان و هم در مردانی که در کودکی شاهد خشونت خانوادگی بوده اند احتمالا در بزرگسالی عليه همسر خود دست به خشونت می زنند.

ميريام ارنسافت، روانشناسی که سرپرستی اين تحقيقات را به عهده دارد گفت زمانی که يک الگوی رفتاری خشن شکل گرفت، شکستن آن بسيار دشوار می شود، به همين دليل خانواده ها برای جلوگيری يا شکستن چنين عاداتی در کودک به کمک در مراحل اوليه نياز دارند.

پرخاشگری زنان

تری موفيت، از موسسه روانشناسی لندن، مطالعاتی را در بريتانيا و زلاندنو در اين زمينه انجام داده و به نتايج مشاهبی دست يافته است.

وی گفت: "اين مطالعه همچنين نشان می دهد که دختران پرخاشگر جوان در آينده رابطه خانوادگی خشنی با همسر و خانواده خود برقرار می کنند."

"بسياری از طرفداران حقوق زنان مضروب و قربانی، در مقابل اين اطلاعات مقاوت خواهند کرد، زيرا آنها ترجيح می دهند زنان را فقط در قالب قربانی خشونت ببينند. اما شواهد روشن می کند که برای متوقف کردن خشونت خانوادگی، بايد با دختران پرخاشگر کار کنيم."

وی افزود: "اگر نتيجه اين مطالعات يک توصيه روشن برای والدين داشته باشد اين است که هرگز يکديگر را در مقابل فرزندان کتک نزنيد."

اين تحقيقات در نشريه "مشاوره و روانشناسی درمانی" چاپ شده است

http://www.bbc.co.uk/persian/

  
نویسنده : مريم ميلانی ; ساعت ۱۱:٤٥ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٩ امرداد ،۱۳۸٢

تأثير چاي روي کاهش کلسترول

از زمانهاي قديم گفته مي شد که چاي به کاهش کلسترول کمک مي کند و اکنون تحقيقات جديد ثابت مي کند که اين فرضيه درست است . البته شما با نوشيدن يک يا دو فنجان چاي اضافه در روز سودي نخواهيد برد .

مطالعات نشان مي دهد که افراد داراي کلسترول نسبتاً بالا که از مکمل هاي حاوي عصاره چاي سبز وسياه براي دوازده هفته استفاده مي کنند بطور متوسط ۱۶ درصد کاهش کلسترول LDL خواهند داشت . ( کلسترول LDL  نوعي از کلسترول در خون است که باعث ايجاد پلاک هاي داخل شرياني مي شود ) .

اين ميزان کاهش به اندازه تأثير داروهاي استاتين نيست ولي با بسياري از درمانهاي غيراستاتيني قابل مقايسه است .

مطالعات اوليه با عصاره چاي سبز تأثيري در کاهش سطح کلسترول نداشت . ممکن است افزودن عصاره چاي سياه باعث تفاوت در نتيجه آزمايش قبلي شده باشد .

خصوصيات محافظتي

چاي غني از پلي فنل است که به نظر مي رسد داراي خواص ضد سرطان ، ضد باکتري ، ضد ويروس و آنتي اکسيدان باشد . چاي سبز داراي پلي فنل کاتچين است . چاي سياه که در حقيقت چاي سبز تخمير شده است داراي رنگدانه هاي پلي فنل بنام تيافلاوين است که در طي روند تخمير توليد مي شوند .

هر کپسول ۳۷۵ ميلي گرمي از ترکيب عصاره ها که در مطالعه مورد استفاده قرار گرفت داراي مقدار تيافلاوين و کاتچين معادل ۳۵ فنجان چاي سياه يا ۷ فنجان چاي سبز بود .

مطالعه اي بر روي ۲۴۰ مرد و زن چيني با کلسترول نسبتاً بالا که قبلاً تحت رژيم هاي با چربي کم بوند انجام شد ، نيمي از اين افراد عصاره چاي را براي ۱۲ هفته مصرف کردند و به نيمي ديگر دارونما داده شد ، در گروهي که از چاي استفاده مي کردند ۱۶ درصد کاهش کلسترول LDL ديده شد .

اين يافته ها بايد در مطالعات بزرگتر اثبات شود ولي براي قرنها فکر مي شد که چاي خواص طبي دارد و اين مطالعه ارزش درماني واضح چاي را نشان داد .

اثرات ديگر چاي

دلايل باليني رو به افزايشي وجود دارند که نوشيدن مقادير متوسط چاي مي تواند قلب را محافظت کند.

در يک مطالعه نتيجه گيري شده است که نوشيدن ،‌ ۴فنجان چاي سياه در روز مي تواند عملکرد مختل عروق خوني را که منجر به حمله هاي قلبي مي شود بهبودي دهد .

نوشيدن چاي به مصرف عصاره چاي ترجيح دارد ،‌ زيرا هنوز مطالعات در مراحل اوليه مي باشند .

نوشيدن چاي عمل لذت بخشي است و شما مي توانيد در طول روز چند فنجان چاي بنوشيد

 

  
نویسنده : مريم ميلانی ; ساعت ۳:٤٧ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٦ امرداد ،۱۳۸٢

چرا برخي نوزادان در مکيدن پستان مادر موفق نيستند

اکثر نوزادان از بدو تولد قادرند پستان مادر را در دهان گرفته و همزمان با مکيدن آن شير را بلعيده و براحتي نيز تنفس کنند . يعني نوزاد طبيعي و رسيده مي تواند عمل مکيدن ، قورت دادن و نفس کشيدن را توأمان انجام دهد .

به علت آنکه پستان مادر و دهان نوزاد متفاوت است ، در بعضي موارد لازم است تمهيداتي انديشيده شود تا نوزاد بتواند ياد بگيرد چگونه پستان مادر را در دهان نگه دارد ، آنرا بمکد و شير را بلع کند .

اشکالاتي که در اين روند تکاملي به وقوع مي پيوندد اکثراً به دليل زايمان هاي غيرطبيعي و يا استفاده از مواد و ابزاري است که در جريان زايمان مورد بهره برداري قرار مي گيرند ، که ذيلاً‌ به برخي از آنها اشاره مي گردد :

۱- مصرف دارو در جريان زايمان از قبيل پتيدين يا بي حس کننده هاي نخاعي

2- استفاده از داروهاي ضد درد پس از زايمان

۳ - تغذيه نوزاد با بطري يا دادن پستانک به نوزاد که مکانيسم مکيدن متفاوتي نسبت به مکيدن پستان دارد .

۴- جدا نگه داشتن نوزاد از مادر پس از تولد و عدم اجرا يا اجراي ناقص هم اتاقي مادر و نوزاد

۵- درست بغل نگرفتن نوزاد و وضعيت ناصحيح نوزاد روي سينه مادر ( مثلاً فشار دادن سر نوزاد با دست )

بايد در نظر داشت همه نوزاداني که پس از تولد به خوبي پستان مادر را نمي گيرند ، مشکل مکيدن پستان را ندارند . معهذا معدودي از نوزادان در گرفتن پستان و قورت دادن شير در ابتدا دچار مشکلاتي هستند از جمله :

- نوزاداني که عادت داشته اند در رحم مادر شست خود را بمکند .

۲ - آنهايي که دچار ضربه هاي زايماني و يا اختلالات عصبي شده اند .

۳- نوزاداني که واکنش جستجو ( Rooting Reflex ) در آنها ضعيف است و براي گرفتن پستان مادر دهانشان را به خوبي باز نمي کنند .

۴- نوزاداني که هنگام شيرخوردن دهان را کاملاً به پستان نمي چسبانند و يا آنرا مکرراً رها مي کنند .

۵- نوزاداني که تحت تأثير داروهاي مصرف شده توسط مادر قرار دارند .

۶- نوزادان نارس يا آنهايي که ديرتر از موعد مقرر متولد شده اند .

۷- نوزاداني که با ناهنجاري مادرزادي دهان و بيني بدنيا آمده اند ( شکاف کام يا انحراف تيغه بيني و يا گره ضخيم زيرزباني و ... )

نشانه هاي مکيدن ناموفق عبارتند از :

۱- هاله پستان خارج از دهان و لبهاي نوزاد به داخل فرو رفته و يا ( غنچه شده ) و چانه دور از پستان است .

۲- مراحل تکاملي با تأخير همراه است .

۳- افزايش وزن مطلوب نبوده و دفعات اجابت مزاج و دفع ادرار کم است .

۴- هنگام شيرخوردن سروصداي زيادي ايجاد مي شود .

۵- دفعات تقاضا براي شيرخوردن و مدت شيرخوردن زياد و طولاني است ( بيش از يکساعت )

۶- حرکات چانه نامنظم و لرزشي است و ممکن است در صورت ، حرکات و پرش هاي غيرعادي مشاهده گردد . ( گونه ها فرو مي روند)

 

  
نویسنده : مريم ميلانی ; ساعت ۳:٤٥ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٦ امرداد ،۱۳۸٢

چگونه ناشنوايي يا کم شنوايي کودکمان را تشخيص دهيم

والدين در منزل بايد متوجه عکس العمل کودکانشان نسبت به صداهاي محيط اطراف باشند . يک شيرخوار طبيعي مراحل تکاملي زيررا مي گذراند ، در صورت عدم مشاهده اين مراحل ممکن است کودک دچار کم شنوايي يا ناشنوايي باشد و لازم است هر چه سريعتر به پزشک مراجعه کند .

۵-۴ ماهگي : با صداي بلند از خواب بيدار شده و عکس العمل نشان داده و حتي گاهي گريه مي کند . نسبت به صداي مادر عکس العمل نشان داده و آرام مي شود .

۷-۵ ماهگي : به طرف صدا برمي گردد ، صداها را تعقيب مي کند ، با صدا کردن اسمش سرش را برمي گرداند ، صداهاي ساده يي مانند ما ، مو ، دو ، دي مي کند .

۱۰-۸ ماهگي : در پاسخ به اصوات سرو صدا مي کند ، شدت صداي خود را تغيير ميدهد ، مثلاً با شدت مختلف گريه يا سروصدا مي کند .

۱۴-۱۱ ماهگي : اصوات را تقليد مي کند ،‌ صداهاي مختلفي از خود در مي آورد ، به صداها پاسخ مي دهد ، بخصوص صداي افراد خانواده و افراد آشنا - کم کم کلمه مي گويد .

۲۴-۱۲ ماهگي : تن صداي خود را تغيير ميدهد . با نام بردن اعضاء بدن ، به آنها اشاره مي کند ، به سمت اسباب بازي هاي صدا دار مي رود . کم کم شروع به حرف زدن مي کند . معني کلمات ساده اي مانند « نه » و « باي باي » را مي فهمد و کلمات « بابا » و « مامان » را مي گويد و بعداً کلمات ديگري در کنار آنها قرار مي دهد ( جمله سازي )‌

« چه کودکاني در معرض خطر هستند ؟ »

بچه هايي که يک يا چند مورد از موارد زير را داشته باشند نسبت به ساير کودکان بيشتر در معرض خطر ناشنوايي هستند . اين موارد عبارتند از :

 وجود سابقه فاميلي ناشنوايي

ابتلا ء مادر به بيماريهاي عفوني در دوران بارداري

وجود ناهنجاري و شکل غيرطبيعي درسر ، گردن ، صورت و گوش

وزن هنگام تولد کمتر از ۱۵۰۰ گرم

زردي نوزادان

عفونت هاي مختلف و شديد مانند مننژيت و اوريون

حالت خفگي طولاني موقع تولد در نوزاد

 

  
نویسنده : مريم ميلانی ; ساعت ۳:٤٤ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٦ امرداد ،۱۳۸٢

آيا چای در برطرف نمودن بوی بد دهان موثر است؟

يک فنجان چاي روح و روان را گرم کرده ،  نفس شما را تازه کرده و حتي با عفونت ها مقابله مي کند . اخيراً در دو مطالعه اثرات مفيد چاي بر روي سلامتي نشان داده شده است .

در مطالعه اول عصاره چاي سبز با انواع متعدد و مختلف باکتريها از جمله انواعي که باعث گلودرد و فساد دندان مي شوند مخلوط شد و مشخص شد که چاي سبز رشد باکتريها را مهار مي کند .

در حقيقت همين مطالعه نشان داد که چاي سبز همچنين با از بين بردن باکتريها به خميردندان و دهان شويه  کمک مي کند تا بر ضد ويروس ها عمل کنند . خميردندان يا دهان شويه به تنهائي اثر کمي در مقابله با ويروس ها دارد ولي با افزودن عصاره چاي سبز باکتريها تقريباً نابود مي شوند و سپس خميردندان قادر به مقابله با ويروس ها خواهد  بود .

ماده مفيد و موثر موجود در چاي چيست؟

چاي داراي انواع پلي فنل است که آنتي اکسيدانهائي هستند که سلولهاي انسان را از صدمه محافظت مي کنند . فلاونيدها گروهي از پلي فنل ها هستند که بطور طبيعي در چاي وجود دارند . به نظر مي رسد سطوح بالاي اين پلي فنل ها در بدن مي تواند علاوه بر ويروسها با سرطانهاي لوزالمعده ، کولون ، مثانه ، پروستات و سينه نيز مقابله کند .

در مطالعه دوم ،‌ يعني مطالعه در مورد بوي بد دهان عصاره هاي چاي سياه با سه گونه باکتري که عامل بوي بد دهان هستند در ظروف آزمايشگاهي براي ۴۸ ساعت ترکيب شد . نتايج حاصله با ظرف حاوي فقط باکتري مقايسه شد .

در تمام موارد پلي فنل هاي چاي رشد باکتريها را تا ۳۰ درصد کاهش داده و توليد ترکيباتي که باعث بوي بد دهان مي شوند را کم کردند .

اين مطالعه نشان داد که شستشوي دهان با چاي سياه مانع تشکيل پلاک شده و اسيدهائي را که باعث تخريب دندان مي شوند از بين مي برند .

علاوه بر مهار رشد عوامل بيماريزا در دهان ،‌چاي سياه و پلي فنل هاي آن با کاهش ترکيبات موجد بوي بد دهان به سلامت دهان کمک مي کنند .

 

  
نویسنده : مريم ميلانی ; ساعت ٥:۱٥ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱ امرداد ،۱۳۸٢

ميزان و تعداد شيردهي در طول شبانه روز

شيرمادر هضم آساني دارد و زمان و برنامه مشخصي براي تغذيه شيرخوار نمي توان ارائه کرد . اين واقعيت طبيعي است که وقتي شکم شيرخوار بطور مرتب پر باشد و پستان ها پي در پي تخليه شوند از بسياري مشکلات شيردهي پيشگيري مي شود . هيچ جدول زماني نمي تواند مشخص کننده زمان شيردهي باشد . برخي کودکان زودتر از ۲ ساعت يکبار و برخي ديگر فواصل زماني طولاني تر نياز به تغذيه دارند .

آنچه مسلم است اگر کودک از نظر افزايش وزن مشکلي نداشته باشد مي تواند بعد از حدود ۲۰ دقيقه عمل شيردادن را قطع کنيد و مطمئن باشيد که کودک گرسنه نخواهد ماند .

در مورد کودکاني که بعد از خوردن چند دقيقه شير تمايل به خوابيدن پيدا مي کنند و مادر مطمئن است که هنوز کودک سير نشده است توصيه مي شود که با عوض کردن پستان و يا گرفتن آروغ و نيز تعويض پوشک کودک را بيدار نگه داشته تا به شيرخوردن ادامه دهد . البته ميزان خيس و کثيف شدن پوشک کودک معيار خوبي براي ميزان سيرشدن کودک خواهد بود .

در مورد بچه اي که فقط مدت کوتاهي شيرمي خورد بهتر است سعي کنيد در فواصل زماني کوتاهتر يا بطور مکرر و پي درپي به او شير بدهيد .

يکي از معيارهاي مهم در ميزان کافي بودن شيرمادر جدول رشد کودک است هر کودک شيرخوار ماهانه حدوداً بين ۶۰۰-۵۰۰ گرم وزن اضافه مي کنند که نشان دهنده سلامت کودک و کافي بودن شيرمادر است . البته کودک در ۲ هفته اول تولد وزن کم مي کند .

معيار ديگر در کافي بودن شيرمادر تعداد پوشک خيلي خيس کودک در شبانه روز است که بين ۶ تا ۸ عدد مناسب است . کودک براي ۶ هفته اول معمولاً ۲ تا ۵ بار مدفوع در طول روز خواهد داشت

 

  
نویسنده : مريم ميلانی ; ساعت ٥:۱۳ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱ امرداد ،۱۳۸٢

دندان و لثه

دکتر اريک شاپيرا دندانپزشک و سخنگوي آکادمي دندانپزشکي عمومي ميگويد: اعتقاد خوفناکي وجود دارد که از دست دادن دندان بخش غيرقابل اجتناب سالمندي است. سالها قبل در ايرلند و ساير کشورهاي اروپايي اين اعتقاد تا آن اندازه شايع بود که همه عروسها قبل از ازدواج دندانهاي خود را ميکشيدند تا شوهرشان مجبور به پرداخت هزينه دندانهاي آنان در طول زندگي نباشد. در آن زمان به سختي نسبت به کشيدن دندان هشدار داده ميشد. دندان پزشکان ميگويند: بالا رفتن سن تاثير ناچيزي روي بهداشت دندان دارد. دکتر شاپيرا ميگويد: اگر از دندان ها و لثه هاي خود مواظبت کنيد، و مرتب آنها را چک نماييد، قادر خواهيد بود دندانها را در طول عمر نگهداريد. او ميگويد: در حقيقت من بيمار ۹۸ ساله اي دارم که همه دندان هاي طبيعي خود را حفظ کرده است. دندانهايش بدون شک بسيار زيبا هستند.
عده اي از افراد که دندانهاي خود را از دست ميدهند و تعدادشان هم کم نيست، داراي دندان مصنوعي کامل بوده که يادگار دوران هاي قبلي است، اما بسياري از افراد هم دندانهاي طبيعي خود را حفظ ميکنند و در بزرگسالي و سالمندي از آنها استفاده مينمايند. دکتر استيون ک. شومان ميگويد: در سال ۱۹۶۰ تقريبا نيمي از آمريکاييان ۶۵ ساله و بالاتر بي دندان بودند و در اواسط دهه ۱۹۸۰ فقط يک سوم از سالمندان آمريکا دندان مصنوعي کامل داشتند. اما همين که جامعه پيشرفت حاصل کرد يک فرد آمريکايي توانست ۱۶ تا ۱۹ دندان از ۳۲ دندان طبيعي خود را در سالمندي (بالاي ۶۰ سال) حفظ نمايد.
بهترين راه مطمئن براي حفظ دندانها آن است که آنها را در روز دو دفعه مسواک کنيد و نخ بکشيد(
Floss) تا از سوراخ شدن آنها و پيوره لثه جلوگيري کرده باشيد. دکتر شومان ميگويد: اين دو عامل (سوراخ دندان و پيوره) دو علت اصلي از دست دادن دندانها در اشخاص مسن ميباشد.
دکتر شومان اضافه ميکند: حتي اگر در سالهاي سالمندي نسبت به بهداشت خود کم توجه باشيد، و به علت ناتوانايي هاي ناشي از آرتروز يا حمله قلبي بي توجه باشيد، معذالک هنوز دير نيست که نتوانيد دندان هاي خويش را حفظ کنيد. فقط بايستي در جستجوي يافتن راهي بود که از آن طريق به حال قبل برگشته و کارهاي معمولي را انجام دهيد. در زير مواردي ذکر ميشود که براي جلوگيري از سوراخ شدن دندانها و پيشگيري از پيدايش پيوره موثر ميباشند.
اولين اقدام
دکتر جفري استروس رئيس دندانپزشکي مرکز سالمندان دانشگاه کلورادو در دنور ميگويد: مسواکهاي الکتريکي مانند
Sonicare، Oral-B، يا Interplak، معمولا دندانها را بهتر از مسواکهاي دستي تميز ميکنند، بخصوص اگر در مسواک کردن و نخ کردن دندان مشکل مهارت داشته و نتوانيد به درستي دندانها را مسواک زده و نخ بکشيد. اين مسواکها دسته هاي بزرگتري داشته که بهتر ميتوان آن ها را در دست گرفت، و ميتوانند لاي دندانها را تقريبا به خوبي نخ کشي تميز کنند. البته نميگويم بهتر از نخ کشي کردن کار ميکنند. به هر صورت من به بيمارانم آنها را توصيه ميکنم.

راه هاي تدبيرآميز ديگر
مسواکها را تجهيز نماييد

دکتر استروس توصيه ميکند: اگر براي در دست گرفتن مسواک مشکل داريد، ورقه آلومينيومي (فويل) يا خمير مخصوص بستن دور شيشه هاي پنجره ها(زاماسکه) را به دور دسته مسواک قرار داده تا بتوانيد به راحتي دسته مسواک را در دست بگيريد. ورقه آلومينيومي يا خمير زاماسکه دسته را طبق دلخواه کلفت تر کرده و آن را براي در دست نگهداشتن مهيا ميسازد. يا اين که هر دو طرف گوي تنيس يا گوي دستي (
Handball) را سوراخ نماييد و سپس دسته مسواک را به داخل سوراخها فرو بريد. اين عمل موجب ميشود که مسواک راحت تر در دست قرار گيرد

روش مسواک زدن را به خاطر بسپاريد
دکتر شاپيرا ميگويد: گرچه ممکن است چند دهه از مسواک کردنتان گذشته باشد، معذالک به نظر ميرسد ذکر مواردي چند ضرورت داشته باشد.
ـ مسواک نرمي را انتخاب نماييد مگر اين که دکترتان مسواک نوع ديگري تجويز کند.
ـ زمان مسواک کردن به آينه نگاه کنيد. اين کار باعث ميشود دندانها را تميزتر بشوييد.
ـ مسواک را در زاويه ۴۵ درجه نسبت به خط لثه قرار داده و با حرکت هاي دوراني محل تميز کردن را ماساژ دهيد.
ـ مسواک را چهار يا پنج مرتبه با ملايمت و کوتاه کوتاه در قسمت جلو و پشت و سطح دندانها به جلو و عقب بکشيد.
ـ مسواک را به آهستگي در سطح داخلي دندانهاي جلو به طرف بالا و پايين بکشيد.
ـ براي پاک کردن باکتريهايي که موجب بوي بد دهان شده و روي زبان انباشته گرديده اند، زبان و لثه ها را مسواک کنيد.
زماني که شاخک هاي مسواک کهنه و فرسوده شود مسواک را عوض نماييد، که معمولا هر سه تا چهار ماه بايستي مسواک عوض شود.

با ملايمت مسواک نماييد
دکتر شاپيرا اخطار ميکند: دندانها را به روشي که کاسه ظرفشويي را پاک ميکنيد، تميز ننماييد. ساييدن مداوم دندانها با فشار، به ميناي دندان و لثه صدمه رسانده و ريشه دندان را در معرض عفونت و ساير مشکلات پزشکي قرار ميدهد. براي اين که آگاهي يابيد با چه فشاري ميتوان دندانها را تميز نمود، انگشت سبابه را بر کف دست گذاشته و ملايم فشار دهيد تا اين که پوست کف دست متمايل به رنگ سفيد شود. دکتر شاپيرا ميگويد: براي انجام اين کار لازم نيست که فشار زيادي وارد کنيد

مدت مسواک زني
بسياري از افراد کمتر از ۲۰ ثانيه به مسواک زدن خاتمه ميدهند. دکتر نيک راسو معاون آکادمي دندانپزشکي عمومي شيکاگو ميگويد: به سختي بتوان قبول کرد که مدت مزبور براي تميز کردن دندان کافي باشد. او توصيه ميکند: مدت مسواک زني بايستي بين دو تا سه دقيقه باشد. و اگر لازم باشد، براي تعيين زمان دقيق ميتوان از ساعت استفاده نمود و يا راديو را روشن نمود و به مدتي که يک آهنگ نواخته شود دندانها را مسواک کرد. دکتر شاپيرا ميگويد: بعضي از مسواکهاي الکتريکي داراي وقت نما هستند.

آدامس بجويد
دکتر شاپيرا ميگويد: آدامس بدون قند
Trident را جويده، يا آدامسي بجويد که با Baking Soda يا Hydrogen درست شده باشد مانند Biotene Gum يا از Arm and Hammer dental care استفاده کنيد.
(سه دفعه در روز و هر دفعه ۵ تا ۱۰ دقيقه) آدامسهاي مزبور کمک نموده، رسوبات گچي بيخ دندانها را کنترل ميکنند و از سوراخ شدن دندان ها جلوگيري مينمايند.

از خوردن پنير غفلت نورزيد
دکتر استروس ميگويد: بعد از غذا خوردن يک مشت بادام زميني يا در حدود ۳۰ گرم پنير چدر يا مقداري شيريني بخوريد تا اسيد داخل دهان که به دندانها و لثه صدمه ميزند خنثي شود.

از رژيم غذايي متعادل بهره گيريد
دکتر استروس ميگويد: خوراکي هايي که در استحکام بخشي به عضلات و استخوانها نقش دارند، نيز ميتوانند به دندانها استحکام بخشيده و موجب شوند که دندانها در برابر سوراخ شدن مقاومت کنند. در سالمندان سوراخ شدن دندان بيش از آن چه که تصور ميرود رواج دارد. طبق بررسي هاي انجام شده ٪۶۸ از آمريکاييان بين ۶۵ و ۶۹ و بيش از ٪۷۰ از آنها که بالاي ۷۰ سال سن دارند، ريشه هاي دندانهاشان داراي سوراخ است.
بنابر اين بايستي از يک رژيم غذايي متعادل در روز استفاده نمود. رژيم مورد اشاره شامل خوردن ۶ تا ۱۱ نوبت نان، سريال يا پستا؛ ۳ تا ۵ نوبت سبزيجات؛ ۲ تا ۴ نوبت ميوه جات، ۲ تا ۳ نوبت ماست، شير، و ساير محصولات لبني؛ و ۲ تا ۳ نوبت ماهي، و آجيل؛ ميگردد.

خيلي شيرين نباشيد
دکتر شاپيرا ميگويد: مصرف شکلات و ساير شيرينها را کاهش دهيد. به خاطر بسپاريد، هر دفعه که شيريني بخوريد، باکتري هاي مضر دندان ها و دهان به مدت ۲۰ دقيقه در دهان اسيد توليد ميکنند. اين اسيد است که موجب سوراخ شدن دندانها ميگردد.
دکتر شاپيرا ميگويد: خوردن غذاهايي مانند گردو، بادام، بادام زميني(پينات)، ذرت بو داده، ميوه هاي خشک، سبزيجات و نوشيدن مايعات بدون شکر، از سوراخ شدن دندانها جلوگيري ميکنند. اگر اصرار داريد شيريني بخوريد، فقط در روز يک دفعه پس از صرف ناهار ميل کنيد. و به خاطر داشته باشيد که فورا پس از خوردن شيريني دندانها را مسواک بزنيد تا دهان را از باکتري و اسيد تميز نماييد.

دهان را به خوبي بشوييد
قبل از رفتن به رختخواب دهان خود را به مدت ۳۰ ثانيه با
Viadent يا Biotene شسته و غرغره کنيد، و يا اين که آن را با Fluorigard يا ACT که داراي Fluoride هستند بشوييد. دکتر شاپيرا ميگويد: اين دو ماده از سوراخ شدن دندان جلوگيري کرده و جرمها و باکتري هاي مضر را از لثه ها دور ميسازند. بعد از شستن دهان با ماده فلورايد لااقل ۳۰ ثانيه از هيچ نوع مايعي استفاده ننماييد، تا فلورايد بتواند به خوبي جذب سطح دندانها گردد.
به لثه ها ماساژ چرخشي بدهيد
دکتر شومان يادآور ميگردد: نخ کشيدن دندانها در هر سني از اهميت برخوردار ميباشد. بنابر اين اگر ميتوانيد لااقل روزي يک نوبت دندانها را نخ بکشيد.
۱ـ ۱۸ اينچ از نخ دندان(
Floss) را از بسته نخ جدا کرده و بخش عمده آن را به دور انگشت وسطي بپيچيد.
۲ـ بقيه نخ را دور انگشت وسطي دست ديگر بپيچيد. اين انگشت نخ را به طرف بالا کشيده و جرمهاي لاي دندان را در ميآورد.
۳ـ نخ را محکم بين شست و انگشتان نگهداريد و به آرامي نخ را به دندانها بماليد. هرگز نخ را با سرعت به لثه ها فرو نبريد.
۴ـ همين که نخ به لثه رسيد، آن را به شکل حرف
C در برابر دندان انحنا دهيد، و به آرامي آن را بين دندانها و لثه حرکت دهيد.
۵ـ نخ را در برابر دندان محکم نگه داشته و به آرامي به يک دندان بماليد، و در حالي که نخ را از لثه دور نگهداشته ايد آن را به بالا و پايين بکشيد.
۶ـ با همين روش بقيه دندانها را هم تميز کنيد، بخش پشت دندان عقب را فراموش ننماييد و اگر دندان مصنوعي پل(
Bridge) داريد، دور و اطراف آن را خوب نخ بکشيد.
دکتر استروس ميگويد: چنان چه مهارت نداشته و نميتوانيد دندانها را خوب نخ بکشيد، از مسواکي استفاده نماييد که بتواند جانشين نخ کشي شود(
Proxy Brush) استفاده از اين مسواکهاي ظريف نه چندان گران قيمت براي بسياري از سالمندان آسانتر است و بين دندانها را به خوبي نخ تميز ميکند.
از خانه خارج شده و اطراف محل سکونت به گردش بپردازيد
دکتر رسو ميگويد: بدون داشتن تماس روزانه با ديگران، انگيزه مسواک زدن و نخ کشيدن را از دست خواهيد داد. اين موضوع بخصوص براي سالمنداني که به تازگي همسر خود را از دست داده اند و يا اين که به جامعه ديگري وارد شده اند صدق ميکند. کار نيمه وقتي دست و پا کنيد، در مکان هاي مذهبي خود يا سازمانهاي عام المنفعه به طور داوطلبانه به کار مشغول شويد. دکتر رسو اضافه ميکند: لااقل در روز يک مرتبه از خانه خارج شويد. اين عمل شما را تشويق ميکند تا بهداشت خوبي داشته باشيد.
از خوردن مشروبات الکلي پرهيز نماييد
دکتر شاپيرا ميگويد: الکل دهان را خشک نموده و بيماري لثه و همچنين از دست دادن دندان را افزايش ميدهد. اگر به خوردن الکل عادت داريد روزانه بيش از ۳۵۰ گرم آب جو، يا ۱۲۰ گرم شراب، و يا ۳۰ گرم عرق و مشابه آن را مصرف ننماييد.
از کشيدن سيگار اجتناب ورزيد
دکتر اليزابت کرال متخصص بيماريهاي مسري و دانشيار دانشکده پزشکي دانشگاه بوستن ميگويد: افراد بالاي ۶۰ سال که به سيگار کشيدن ادامه ميدهند دو برابر اشخاص غير سيگاري مستعد به از دست دادن دندان ميگردند.
سيگار کشيدن موجب پوکي استخوان شده، پايه دندانها را ضعيف کرده و بيماري لثه را افزايش ميدهد.
طبق نظر موسسه ملي تحقيقاتي بخش دندان آمريکا، معتادان به سيگار پنج برابر افراد غير سيگاري به بيماري لثه مبتلا ميشوند.
به علاوه، سيگار کشيدن و تنباکو جويدن، دندانها را لکه دار ميکند. اين لکه ها محل بسيار خوبي براي زندگي اجرام گچي دندان بوده و موجب سوراخ شدن دندان شده، بيماري پيوره را تشديد مينمايد.
نقش دندان پزشک را ايفا ننماييد
برخي از فروشگاه هاي دارويي وسائلي شبيه
Scaler «وسيله اي که دندان پزشک جرمها و گچ دندان را با آن ميگيرد» به فروش ميرسانند. دکتر هاسائر ميگويد: هر چند که اين وسايل وسوسه کننده هستند، اما بگذاريد در همان ويترين داروخانه بمانند.
او اضافه ميکند: افرادي که از اين وسايل استفاده نموده و دندان هاي پيشين خود را با آنها شکسته و خرد کرده بودند، به من مراجعه مينمودند. من بيماراني را ويزيت کرده ام که با اين وسايل قصد داشتند ريشه دندان را تميز کنند، ولي ميناي دندانهاي پايين را از بين برده بودند. دکتر هاسائر ميگويد: بخصوص استفاده از اين وسايل به وسيله شخص سالمند دور از عقل ميباشد، زيرا او آموزش مناسب براي انجام اين کار نديده و يا مهارت استفاده از اين وسايل را به خوبي ندارد، زيرا فرد ميتواند اين وسيله را بخرد و با بي توجهي روي جرم گچي زير لثه محکم فشار آورد و موجب عفونت شديد دندان گردد. او توصيه مينمايد: به جاي اين که سعي کنيد خودتان دندانها را تميز نماييد، هر سال دو نوبت آنها را به وسيله دندانپزشک مورد معاينه قرار دهيد.

چه زماني بايستي به دندانپزشک مراجعه نمود؟
آمريکاييان سالمند بايد لااقل سالي دو مرتبه منظما دندانها را چک کنند و در موارد زير بايستي به دندانپزشک مراجعه نمايند.
ـ دندان لق (شل) و يا جدا شده باشد.
ـ لثه ها حساس شده و تورم پيدا کرده باشند.
ـ لثه ها از دندان جدا شده باشند.
ـ در زمان مسواک کردن يا نخ کشيدن خون ريزي داشته و يا بدون دليل خون ريزي آغاز شده باشد.
ـ در دهان بوي بد ايجاد شده باشد.
ـ بين دندانها و لثه چرک ديده شود.
ـ ملاحظه تغيير نظم در دندانها به هنگام گاز زدن غذا.
ـ تغييراتي در قالب دهان مثلا بودن دندان هاي مصنوعي.
ـ ملاحظه زخم غير قابل بهبودي در دهان.

داروها را تحت نظارت داشته باشيد
دکتر اريک شاپيرا ميگويد: تعدادي از داروهاي غيرنسخه اي موجود در کانتر داروخانه ها به طور غيرمستقيم در از بين بردن دندان و خرابي لثه سهم دارند. در واقع، بيش از ۴۰۰ دارو شناخته شده که در از بين بردن بزاق دخالت دارند. دهاني که بزاق نداشته باشد محل رشد محل رشد و نمو باکتريها ميگردد، و به اين ترتيب دندانها و لثه ها صدمه ميبينند. اگر ترديد داريد که داروهاي مصرفي تان باعث توليد مشکلات دندانها و لثه شده اند، با پزشک يا داروسازتان صحبت کنيد. داروهايي که موجب از بين رفتن دندانهاي سالمندان ميشوند به شرح زيراند:
ـ آسپرين، استامينوفن، و ساير آرامبخش هاي غيرنسخه اي کانتر داروخانه ها
ـ نيتروگليسيرين (
Nitrostat) و ساير داروهايي که براي تسکين بخشي آنژين(درد سينه مرتبط با قلب) به مصرف ميرسند.
ـ
Calcium Channel Blocker ها مانند Verapamil(Calan)، که براي مداواي طپش نامنظم قلب به مصرف ميرسند.
ـ ضد افسردگي هاي
Tricyclic مانند Amitriptyline(Elavil)
ـ داروهاي معالج فشار بالاي خون مانند
Prasosin (Minipress) يا Propanolol(ايندرال)
ـ ادرارآورهايي نظير
Eurosemide(Lasix) يا Chlorothiazaide (Duril)

منبع:شهروند

  
نویسنده : مريم ميلانی ; ساعت ٤:٥۳ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱ امرداد ،۱۳۸٢