کاهش اشتها و بي اشتهايي در کودکان بالاي يکسال

 

مدت زماني که کودک شما به بي اشتهايي مبتلا شده چقدر است  ؟

* کمتر از يک هفته :

در اينصورت بررسي مي کنيم که آيا کودک تب۳۸ به بالا دارد يا نه ؟ در صورت تب بايد اقدامات لازم در پائين آوردن تب انجام شود و در صورتي که کودک تب ندارد موارد ديگر را در کودک بررسي کنيد :

۱ - گلودرد : بايد جهت برطرف کردن آن به پزشک مراجعه کرد .

۲ - وجود دانه هاي جوش مانند روي سطح بدن : به پزشک مراجعه شود .

۳ - هيچکدام : در اينصورت ممکن است عواملي مثل خوردن مواد غذائي در بين وعده هاي غذا توسط کودک و يا کم شدن فعاليت جسماني او نسبت به گذشته که هر دو عامل نياز او به انرژي را کاهش می دهد و بنابراين مادامي که کودک شما خوب و شاداب به نظر ميرسد و بيماري ندارد جاي هيچگونه نگراني نيست .

۴ - رشد وزن او طبيعي نيست : بايد بررسي کرد که کدام يک از نشانه هاي زير در کودک وجود دارد :

غدد متورم در گردن : ممکن است منونوکلئوز عفوني داشته باشد .

مدفوع کم رنگ و ادرار پر رنگ : احتمال هپاتيت ويروسي وجود داشته باشد .

هيچکدام : در اينصورت به جستجوي يافتن علائم ديگر در کودک مي پردازيم :

تکرر ادرار

در هنگام خواب رختخوابش را خيس مي کند :

* نکته : در هر دو مورد بالا احتمال وجود عفونت مجاري ادراري وجود دارد .

هيچکدام : دراينصورت عوامل زيادي مي تواند باعث بي اشتهائي و کاهش موقتي آن در کودک شوند . از جمله کاهش فعاليت کودک و يا خوردن مواد غذائي در بين وعده هاي غذائي .

 

* بيش از يک هفته ( مدت زمان بي اشتهائي کودک )

در اينصورت بايد بررسي کرد که آيا رشد وزن کودک طبيعي است که به نمودارهاي رشد مراجعه مي کنيم . اگر رشد وزن کودک طبيعي نبود مانند مورد قبل عمل مي کنيم . ( يافتن نشانه هاي بيماري مثل غدد متورم گردن ، مدفوع کم رنگ و ادرار پررنگ و يا هيچکدام از موارد )

و در صورتي که رشد وزن طبيعي باشد همان احتمال هميشگي ( يعني خوردن مواد غذائي بين وعده ها و يا کاهش فعاليت کودک)  مطرح مي شود  .

 

* تحريک اشتهاي کودک

کمکهاي مؤثر

کودکي که به تازگي دچار بي اشتهايي شده است ، نيازمند تشويق از جانب شماست .

اگر کاهش اشتها به دليل وجود بيماري خاصي است به کودک خود اصرار نورزيد . اصولاً کودک بيمار فقط ميل به نوشيدن مايعات دارد . شير و ماست ، گلو درد را تسکين ميدهد و نيز مقداري مواد مغذي هم به کودک مي رساند .

اگر کودکاتان خيلي کوچک است شما مي توانيد غذاخوردن را با بازي و خنده همراه کنيد مثلاً با درست کردن مواد غذايي به صورت اسباب بازي و يا اشکال مختلف انسان و يا حيوانات و ...

انتظار نداشته باشيد که کودکتان در وعده هاي غذايي مانند شما غذا بخورد . پنج يا شش وعده غذاي کوچک براي دستگاه نارس گوارشي کودک و نيز فعاليت متابوليکي وي بسيار مناسب تر خواهد بود .

سعي کنيد کودکتان از هر گروه مواد غذايي بخورد . در واقع با يک برنامه منظم وخاص هيچ گروه از مواد غذايي را حذف نکنيد ، زيرا هر گروه از مواد غذايي در تغذيه کودک نقش خاص خود را دارد .

شما مي توانيد يک بچه ايرادگير و بهانه جو را با متنوع ساختن غذا ، به غذاخوردن تشويق نماييد.

http://www.irib.ir/health/

 

  
نویسنده : مريم ميلانی ; ساعت ۱۱:٠٩ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢۱ امرداد ،۱۳۸٢