سرخك در كودكان دچار سوء تغذيه بيشتر بروز مي كند
سرخك يك بيماري ويروسي حاد و بسيار مسري است، كه با تب، حالت سرماخوردگي، ورم ملتحمه، سرفه، انالتم اختصاصي ( تاش كوپليك) و بثورات ماكوپاپولر منتشر، مشخص مي شود.
به گزارش سرويس بهداشت و درمان ايسنا، اين بيماري در اطفال هنوز هم يكي از شش علت عمده ي مرگ در دوران طفوليت به خصوص در كشورهايي است كه دچار مشكلات بهداشتي و سوء تغذيه هستند و امكانات درماني و پيشگيري در دسترس عمومي مردم قرار ندارد.
عامل بيماري، ويروسي كروي شكل است كه مقاومت زيادي نداشته و در خارج بدن براي مدت كوتاهي زنده مي ماند و تحت تاثير اشعه ي ماوراي بنفش و حتي نور معمولي از بين مي رود.
ويروس سرخك در تمام دنيا انتشار دارد و در هر آب و هوا و شرايطي در افراد حساس كه دسته جمعي زندگي مي كنند، ايجاد بيماري خواهد كرد.
اين بيماري در جوامع بزرگ به صورت آندميك وجود دارد و در هر دو يا سه سال يك بار به علت تجمع، افراد مستعد ابتلا به بيماري پيش از 90 درصد افراد جامعه به آن آلوده مي شوند، ولي در كشورهايي كه واكسن سرخك به طور گسترده به كار گرفته مي شود، ميزان بروز سرخك به نحو چشمگيري كاهش يافته است.
سرعت انتشار بيماري در شهرها بيشتر از مناطق روستايي است و در اطفالي كه در روستاها زندگي مي كنند، احتمال بيشتري وجود دارد، كه بر خلاف كودكان شهري تا سن بلوغ به بيماري دچار نشوند.
تغييرات فصلي در شيوع بيماري بيشتر وابسته به عوامل اجتماعي نظير تجمع افراد در مكان هاي سربسته در فصل زمستان تا اثر آب و هوا بر روي ويروس است.
در مناطق معتدل، بيماري سرخك به طور عمده در اواخر زمستان و اوايل بهار اتفاق مي افتد.
سرخك يكي از شايع ترين بيماري هاي واگير در دوران كودكي است و آمار موجود نشان مي دهد كه بزرگترين رقم ابتلا به اين بيماري در گروه سني يك تا هفت سال و بزرگترين رقم مرگ و مير آن بين يك تا دو سالگي بوده است ولي كودكان با سن كمتر از شش ماه اگر پادتني مادري داشته باشند از آلودگي دور مي مانند.
در كودكان دچار سوء تغذيه نيز سرخك به اشكال خيلي شديد بروز مي كند و ميزان ميرايي آن ( 400) برابر بيشتر از كودكاني است كه تغذيه خوبي برخوردارند .
انتقال سرخك به طور عمده به وسيله ي قطرات ريز و كوچك صورت مي گيرد و راه ورود ويروس از طريق دستگاه تنفس مي باشد. آلودگي از راه ملتحمه ي چشم هم محتمل است، زيرا با چكاندن ويروس در چشم مي توان عفونت فوق را ايجاد كرد.
دوره واگيري سرخك در مرحله بيش از بروز دانه ها و به هنگام بروز دانه ها به شدت آلوده كننده است، ولي پس از بروز دانه ها توان آلوده كنندگي بيمار به شدت كاهش مي يابد.
دوره كمون سرخك 10 روز و دامنه دوره كمون آن از 8 تا 16 روز است. در بزرگسالان ممكن است طول دوره كمون كمي طولاني تر شود. هر گاه آلودگي به ويروس سرخك از راهي جز راه دستگاه تنفس ايجاد شود مانند تزريق واكسن دوره كمون كوتاهتر و به طور متوسط هفت روز خواهد بود .

  
نویسنده : مريم ميلانی ; ساعت ۳:۳٦ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢۳ دی ،۱۳۸۱